Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...

Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...

Πατήστε εδώ για μεγέθυνση...


Εθνική Συνδιάσκεψη με θέμα: «Δικαίωμα στη στέγη : Θεσμική κατοχύρωση και πρακτικές»



Το 1996, κάτω από την πίεση που άσκησε η Τοπική Αυτοδιοίκηση για την ανάπτυξη συνεκτικής πολιτικής υποστήριξης των Τσιγγάνων πολιτών, αλλά και κάτω από την έντονη κοινωνική αποδοκιμασία για μια αψυχολόγητη βίαιη έφοδο των ΜΑΤ σε καταυλισμό Τσιγγάνων στον Ασπρόπυργο (με τηλεοπτική μάλιστα κάλυψη), η Κυβέρνηση δια στόματος 3 Υπουργών εξήγγειλε το «Εθνικό Πλαίσιο Πολιτικής για την Κοινωνική ένταξη των Τσιγγάνων».

Η εξαγγελία χαιρετίστηκε ως μια ιστορική για το Τσιγγάνικο ζήτημα στην Ελλάδα τομή, που ήθελε να θέσει τέλος στην μακρόχρονη περιθωριοποίηση και εξαθλίωση των Τσιγγάνων.

Το «Εθνικό πλαίσιο» παρέμεινε ανενεργό, λόγω της προχειρότητας (στην καλύτερη εκδοχή) με την οποία εξαγγέλθηκε, και ελάχιστες παρεμβάσεις έγιναν στην κατεύθυνση της ανάπτυξης ενός πλέγματος κοινωνικής υποστήριξης, πολύ δε περισσότερο στην προοπτική μιας ολοκληρωμένης πολιτικής «μακράς πνοής» κοινωνικής ένταξης.

Η έλλειψη επιχειρησιακού σχεδιασμού, η ανεπάρκεια του θεσμικού πλαισίου η απουσία και η μη πρόβλεψη θεσμοθετημένων δημόσιων πόρων, το έλλειμμα τεχνογνωσίας στο θέμα, η αδράνεια των δημόσιων φορέων που υποτίθεται ότι ανέλαβαν το εγχείρημα, η ασυνεννοησία, αλλά πολλές φορές και οι αντιθέσεις στελεχών του κυβερνητικού μηχανισμού, ήταν μερικές από τις αιτίες της αποτυχίας.

Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, η Ελληνική Κυβέρνηση, αναγνωρίζοντας σιωπηρά την αποτυχία της, προσπαθεί να προχωρήσει σε ένα Εθνικό Πλαίσιο Πολιτικής «Δεύτερης γενιάς», σε μια απόπειρα αναθέρμανσης του Κοινωνικού προσώπου. Το Πλαίσιο όμως αυτό φαίνεται να έχει την ίδια «παθογένεια» με το προηγούμενο: Έλλειψη συντονισμού, ανεπάρκεια σχεδιασμού, απρονοησία πόρων, αδυναμία αποκεντρωμένης δράσης, είναι πάλι τα στοιχεία μιας κατά τα φαινόμενα «προαναγγελθείσας δεύτερης αποτυχίας». Το στοιχείο καταλύτης της αποτυχίας είναι η άγνοια της συνθετότητας του κοινωνικού ζητήματος της ένταξης των Ελλήνων Τσιγγάνων πολιτών.

Από το 1995 και ύστερα, δυνάμεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με πρωτοβουλία φωτισμένων Δημάρχων και ενεργών στελεχών, επεχείρησαν μια μικρή «επανάσταση» στο πεδίο της κοινωνικής παρέμβασης για την υποστήριξη της πιο πολυάριθμης ίσως ομάδας κοινωνικά αποκλεισμένων και σε πολλές περιπτώσεις εξαθλιωμένων πολιτών στην Ελλάδα:Των Τσιγγάνων αστέγων (στη συντριπτική τους πλειοψηφία-σκηνιτών, κατά την κρατούσα ορολογία) πολιτών.

Στη βάση ενός διπλού συμπεράσματος ότι η διασπορά μεν των Τσιγγάνικων κοινοτήτων στην Ελλάδα είναι μεγάλη και άρα απαιτείται μια Πανελλήνια στρατηγική και πολιτική κοινωνικής ένταξης, αλλά και ότι οι διαφορετικές τυπολογίες της εγκατάστασης καθώς και οι σε κάθε περιοχή ιδιομορφίες απαιτούν τοπική δράση και παρέμβαση, ιδρύθηκε το «Πανελλαδικό Διαδημοτικό Δίκτυο για την υποστήριξη των Ελλήνων Τσιγγάνων Πολιτών-Δίκτυο ROM».

Το Δίκτυο ROM σήμερα αριθμεί 52 Δήμους της χώρας, γεγονός που αποδεικνύει την κατά βάση βούληση της Αυτοδιοίκησης να αναπτύξει θετικές πολιτικές ένταξης των Τσιγγάνων στις Τοπικές κοινωνίες. Το Δίκτυο κατέγραψε στην 5ετή δράση του μια σειρά από επιτυχίες στο πεδίο της επεξεργασίας και προώθησης πολιτικών επίλυσης των προβλημάτων των Τσιγγάνικης καταγωγής πολιτών, με ενδιαφέρουσες εφαρμογές κατά περίπτωση.

Πέντε χρόνια μετά την ίδρυσή του όμως του Δικτύου ROM η δυναμική του κινδυνεύει να ατονήσει. Το «Πανελλαδικό Διαδημοτικό Δίκτυο για την υποστήριξη των Ελλήνων Τσιγγάνων Πολιτών» δείχνει να μην είναι σε θέση να αναλάβει επείγουσα δράση μπροστά στο φαινόμενο της διαρκούς επιδείνωσης των συνθηκών διαβίωσης του πληθυσμού, στον οποίο αναφερόμαστε.

Οι αλλαγές των αιρετών εκπροσώπων και η φυλλορρόηση του στελεχικού δυναμικού έχουν δημιουργήσει μια εμφανή κρίση στόχων και οράματος στο Δίκτυο ROM.

Την περίοδο 1997-1998, και μέσα στο τοπίο των εξελίξεων που αναφέρθηκαν προηγούμενα, με την υποστήριξη της πολιτείας, οι ίδιοι οι Τσιγγάνοι επιχείρησαν την πρώτη τους Δημοκρατική συγκρότηση με την Ιδρυτική Συνδιάσκεψη και την ίδρυση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ρομά (Π.Ο.Σ.Ε.Ρ.), δημιουργώντας έτσι τον τρίτο απαραίτητο πόλο στον διάλογο που εκ των πραγμάτων άνοιξε στην Ελλάδα για το Τσιγγάνικο ζήτημα.

Πολιτεία, Τοπική Αυτοδιοίκηση και Τσιγγάνικο κίνημα είναι και πρέπει να είναι η τριμερής δυναμική σχέση σε έναν διαρκή διάλογο, με στόχο την πρόοδο και την κατάκτηση νέων θέσεων για την πραγμάτωση του επείγοντος αιτήματος της κοινωνικής ένταξης των Τσιγγάνων πολιτών.

Δυο χρόνια μετά την ίδρυσή της και η Π.Ο.Σ.Ε.Ρ. δείχνει σημάδια αδυναμίας στο να αρθρώσει έναν διεκδικητικό κινηματικό λόγο και να θέσει επιτακτικά το αίτημα της ολοκληρωμένης πολιτικής στα θέματα κυρίως της οικιστικής αποκατάστασης, της τακτοποίησης της Ιθαγένειας και της εξασφάλισης των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων στην εκπαίδευση, την απασχόληση, την κοινωνική ασφάλιση, την υγεία.

Μπροστά λοιπόν στην προοπτική μιας νέας αποτελμάτωσης για την επίλυση ενός οξυμένου και σύνθετου κοινωνικού ζητήματος που η διαιώνισή του θα οδηγήσει στην οριστική κοινωνική (και, γιατί όχι, και φυσική) εξόντωση ενός ιστορικού πληθυσμού και μίας δυναμικής κοινωνικής ομάδας, των Τσιγγάνων, ο λόγος και ο ρόλος των πολιτών μπορεί να είναι επίκαιρος και αποτελεσματικός.

Οι ενεργοί πολίτες που έμπρακτα θέλουν να εκφράζουν την κοινωνική τους συνείδηση και αλληλεγγύη και να δηλώνουν την απαίτησή τους για μια πιο δίκαιη κοινωνία για όλους συγκροτούν και μέσα από αυτήν φιλοδοξούν να αναπτύξουν τον θετικό, αλλά ταυτόχρονα και διεκδικητικό ρόλο τους, την «ΟικοΚοινωνία, Πρωτοβουλία Πολιτών για την Κοινωνική Κατοικία».

Με στόχο την δημιουργία του τέταρτου πόλου στον ανοιχτό διάλογο για την προώθηση των δικαιωμάτων των Τσιγγάνων πολιτών, η «ΟικοΚοινωνία» επιδιώκει την ανανέωση του διαλόγου αυτού, με την κατάθεση του αιτήματος για ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΩΡΑ...

Στόχος μας είναι να ανατρέψουμε τα στερεότυπα της Ελληνικής Πολιτείας και κοινωνίας που λειτούργησαν ως άλλοθι για την ρατσιστικής έμπνευσης εγκατάλειψη ενός ολόκληρου πληθυσμού. Οι Τσιγγάνοι που η κυρίαρχη αντίληψη τους θέλει εκούσιους περιπλανώμενους νομάδες, είναι ακούσιοι άστεγοι.

Στόχος ακόμη είναι να διαψεύσουμε έμπρακτα την άποψη που είτε από άγνοια, είτε από υποκρισία (απαράδεκτα και τα δύο) προβάλλεται, ότι δηλαδή στη χώρα μας δεν υπάρχει το αναγκαίο νομοθετικό πλαίσιο για την προώθηση της Κοινωνικής κατοικίας. Το βασικό νομοθετικό απόθεμα υπάρχει, αλλά και στην περίπτωση που αυτό κρίνεται ανεπαρκές, καθήκον μιας Δημοκρατικής Πολιτείας είναι να νομοθετεί, δίνοντας θεσμική κάλυψη και λύσεις σε σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα.

Σε αυτό το πλαίσιο η «ΟικοΚοινωνία» θέτει το αίτημα για την ανάπτυξη του τομέα της Κοινωνικής Κατοικίας, μέσα σε μια ολιστική θεώρηση για την κοινωνική ένταξη.

Θέλουμε καλόπιστα να πιστεύουμε ότι η εκφρασμένη πολιτική βούληση της Πολιτείας θα συνεχίζει να υπάρχει, η θετική στάση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα εκδηλώνεται σε κάθε περίπτωση, η διεκδικητική παρουσία του Τσιγγάνικου κινήματος θα μεγαλώνει.

Εμείς θέτουμε στην υπηρεσία όλων την εμπειρία, τη γνώση, και την τεχνογνωσία που έχει έως σήμερα παραχθεί, αλλά και καταθέτουμε την πρόθεσή μας να εμποδίσουμε οποιονδήποτε να ρίξει άλλο πέπλο σιωπής πάνω από το δράμα χιλιάδων αστέγων.

Και για να ενθυμούμαστε και την σκληρή πραγματικότητα του θέματος για το οποίο μιλάμε, οι γραμμές αυτές γράφονται την στιγμή που, μικρότερα ή μεγαλύτερα, κοινωνικά εγκλήματα συνεχίζουν να γίνονται σε βάρος των Τσιγγάνων, χωρίς ως συνήθως ουδείς να αντιδρά:

- Στον Εύοσμο της Θεσσαλονίκης «αγανακτισμένοι πολίτες», ως μια Ελληνική έκδοση της Κου-Κλουξ-Κλάν, βάζουν φωτιά σε παράγκες Τσιγγάνων. Είναι ίσως αυτοί που, πριν από λίγα χρόνια, πρωτοστατούντος του Δήμου, ο οποίος τυγχάνει και μέλος του Δικτύου ROM, είχαν εκδιώξει 2500 αστέγους Τσιγγάνους στην ….κοίτη του Γαλλικού ποταμού.

- Στη Νέα Αλικαρνασσό της Κρήτης, ο Δήμαρχος με μία απαράδεκτη ενέργεια, που συνιστά υπέρβαση εξουσίας, απέπεμψε από το Δημοτικό Σχολείο 15 Τσιγγάνικης καταγωγής μαθητές, στερώντας τους την μοναδική ίσως ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

- Στη Νέα Κίο το Δημοτικό Συμβούλιο, με διαδικασίες που δεν έχουν καμία νομική και ηθική κάλυψη, αποφάσισε την υποχρεωτική εξαγορά των ακινήτων που νόμιμα κατέχουν Τσιγγάνοι πολίτες, επειδή τα ακίνητα αυτά απέκτησαν αξία λόγω ένταξής τους στο Σχέδιο Πόλης.

- Στην Μενεμένη Θεσσαλονίκης ο Δήμος διαφημίζει με ιλουστρασιόν εκδόσεις και κερδίζει αρχιτεκτονικά βραβεία από συνέδριο σε συνέδριο το νέο οικισμό για την εγκατάσταση Τσιγγάνων αστέγων, για τον οποίο χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ελληνικό Δημόσιο, ο οποίος όμως οικισμός …δεν υπάρχει, γιατί δεν κατασκευάστηκε ποτέ λόγω παραλείψεων της Δημοτικής Αρχής, ενώ η αντιπολίτευση κατήγγειλε ατασθαλίες στην διαδικασία ανάθεσης των μελετών και του έργου.

- Στην Αμαλιάδα 16χρονος Τσιγγάνος βρίσκει τραγικό θάνατο ενώ κοιμόταν, από κατάρρευση της στέγης της παράγκας όπου διέμενε η οικογένειά του.

- Στο «Στρατόπεδο Γκόνου» των Διαβατών, ο πρόσφατα εγκαινιασμένος από τον Πρωθυπουργό οικισμός των Τσιγγάνων, που δημιουργήθηκε με την μετεγκατάσταση λυομένων των σεισμοπαθών της Αττικής, αντιμετώπισε κι αυτός τις πρώτες επιπτώσεις του ανεπαρκούς σχεδιασμού: Κανένα σχολείο της γύρω περιοχής δεν δέχεται να εγγράψει τα παιδιά σχολικής ηλικίας .

- Στους Σοφάδες Καρδίτσας, το πολυδιαφημισμένο Πρόγραμμα Οικιστικής Αποκατάστασης των Τσιγγάνων του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, μετατρέπεται σε μια καλοστημένη επιχείρηση απομάκρυνσής τους από τις μόνιμες κατοικίες τους, που βρίσκονται σε κεντρική περιοχή της πόλης.

Ο κατάλογος μπορεί να είναι μακρύς και δυστυχώς φαίνεται ότι θα μεγαλώνει... Μόνο για λόγους οικονομίας χώρου δεν είναι δυνατόν να τον εξαντλήσουμε.




Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη
   username:
   password:
 
Εγγραφή
 
Αναζήτηση
 
Γίνε μέλος - εθελοντής
 
Newsletter
Ενημερωθείτε μηνιαίως για τα νέα της Οικοκοινωνίας  
 
Εισάγετε το email σας για να εγγραφείτε.
 
 
Forum